ÇAM AĞACI
Keşke konuşabilseydin çam ağacı
düşünebilseydin benim gibi
hep sana açardım yüreğimi
yamuk cadırımın direği
sana yaslanırım her akşam
bazen kafamı koyarım
kulağımı dayarım
kalın kabuklu bedenine
ses soluk yok
küsmüşsün sanki askere
ama biliyorum
sen de sevdin beni
askı oldun elbiseme
postallarıma bekçi
tüfeğimi sırtladın geceleri
bir asker olurdun o zaman
çakı gibi bir asker
bense
kampete uzanmıs
cileli bir çam ağacı

Pamukova 1983

Atilla ÖZGÜL



İsim:
E-mail:
yorumunuz: